Barzani sprak zich niet uit voor een van de beide presidentskandidaten, maar hij is er zeker van „dat er geen militaire coup kan plaatsvinden zolang het Amerikaanse leger in Irak is". En daarmee maakt hij een impliciete keuze voor John McCain, die het Irak-beleid van George Bush wil voortzetten. Een keuze die breed wordt gedragen in het Koerdische deel van Irak. Wie je er ook naar vraagt, zegt voor McCain te zijn. Met Obama aan het roer zijn de troepen veel te snel weer weg, denkt men.

Voor de Koerden zijn de Amerikanen de enige bondgenoot in een vijandige regio, waar Iran, Syrië en Turkije de zelfstandige Koerdische regio in Irak met argusogen bekijken vanwege de ambities van hun eigen Koerdische minderheden.

Maar ook in de strijd tussen de Koerden en Bagdad om de oliesteden Kirkoek en Khanaqin zoeken de Koerden steun bij de Amerikanen. Nadat het Iraakse leger vorige maand de controle over Khanaqin dreigde over te nemen van de Koerdische pesjmerga-troepen, klaagde president Barzani hardop over 'het marginaliseren van de Koerden in het Iraakse leger'.

Opvallend is, dat de steun voor McCain zich niet aan de partijgrenzen houdt. Want niet alleen de conservatieve KDP van Barzani, maar ook de rivaliserende Koerdische partij PUK, die lid is van de Socialistische Internationale, verkiest de Republikeinse McCain boven de voor haar meer logische favoriet Obama.

„De Koerden begrijpen de Amerikaanse politiek niet", zegt Mohsin Adib van het onafhankelijke radiostation Nawa in Suleymania. „Daarom zijn ze voor McCain. Maar Obama heeft gezegd dat er een Koerdische staat moet komen, en mevrouw Clinton wil dat er Amerikaanse militaire bases in Koerdistan komen." Zeker is dat de VS bases in Irak willen bouwen om het verlies van de Saoedische te compenseren. Onduidelijk is nog waar die komen.

Adib meent dat Obama niet slechter is voor de Koerden dan McCain; die bases leveren zekerheid en werkgelegenheid op. „Bovendien zal hij uiteindelijk door de realiteit gedwongen worden van snelle terugtrekking af te zien."

Arabische Irakezen willen de Amerikanen juist zo snel mogelijk zien vertrekken. „Dan kunnen we eindelijk beginnen zelf de troep op te ruimen", verzucht een manager uit Bagdad die naar Irbil is gevlucht. „Pas als er geen aanslagen meer tegen de Amerikanen gepleegd worden, kan het rustig worden."

Die mening vindt brede steun onder zowel soennieten als sjiieten. De sjiitische premier Al-Maliki heeft zich indirect uitgesproken voor Obama. McCain is onder de Iraakse sjiieten even impopulair als Bush, omdat hij diens beleid voor de bewapening van soennitische burgerwachten altijd heeft gesteund. Die hebben weliswaar Al-Kaida weten te verjagen, maar zullen na het ook door hen gewenste vertrek van de Amerikanen hun nieuwe wapens opnemen tegen de sjiieten, zo is de verwachting.

Een opvallend ander geluid is te horen in de sjiitische heilige stad Najaf, waar off the record op hoog niveau steun wordt uitgesproken voor McCain. „Het beste voor ons is als het beleid van Bush wordt voortgezet. We werken goed samen met de Amerikanen. De troepen moeten nog zeker vijf jaar blijven."

Bron: Trouw