| Column | |||||
|---|---|---|---|---|---|
|
|||||
 |
| Weiger je hoofddoek af te zetten of schrijf je uit! |
|
|
| dinsdag 01 september 2009 | |
|
Sommigen geloven dat dit alles draait om het beschermen van de seculariteit en neutraliteit in de maatschappij terwijl men niet eens weet wat deze termen inhouden en wat hun invulling in een democratie juist is. Sommigen zien hierin een overwinning tegen een zogenaamde "oprukkende islamisering" terwijl men door zulke maatregelen juist een radicalisering, niet enkel religieus maar ook maatschappelijk, zal oogsten. Sommigen zien dit als een "beschermingsmaatregel" voor de zogenaamde onderdrukte moslimvrouw en weigeren in te zien dat men juist nu de moslimvrouw onderdrukt door haar uitgesloten te houden. Sommigen beschouwen het afrukken van de hoofddoek vanop het hoofd van een moslima als een vorm van acceptatie binnen een pluriforme maatschappij, terwijl men niet beseft dat in de moslimhoofden en harten juist segregatie wordt geplant. Na het zien van het VRT journaal deze middag besefte ik dan nog maar eens dat we nog veel verder van een oplossing stonden dan gedacht. Om het contrast en de tweedeling in de maatschappij weer te geven geef ik jullie een kleine beschrijving van hoe de Vlaamse media ons deze eerste schooldag presenteerde: Terwijl de scholieren in een school in Tremelo letterlijk een sterrenbehandeling (mét rode loper) kregen, moesten op de de trappen van het Atheneum van Antwerpen jonge meisjes protesteren tegen het verbod en werden leerlingen aldus verplicht hun hoofddoek af te zetten om de school binnen te mogen. Alsof dat nog niet genoeg was, mocht de kersverse Minister van Onderwijs én Gelijke Kansen Pascal Smet (Sp.a) ook opdraven, niet om zich uit te spreken over dit verbod, maar om zich ook in negatieve bewoordingen uit te laten over de vreemde thuistalen van allochtone kinderen. Deze zouden immers door een vreemde taal thuis te spreken een taalachterstand ontwikkelen en dit zou resulteren in een slechte schoolprestatie én integratie van allochtonen in onze samenleving. Een debat over het verband tussen een vreemde thuistaal en de kennis van het Nederlands ga ik hier nu niet voeren, dat laat ik voor later. Ik wil u wel even dit meegeven mr de minister: mijn 4 jarig zoontje, die ik en mijn vrouw thuis volledig in het Arabisch opvoed en vandaag naar het 2de kleuterklasje gaat, spreekt beter Nederlands dan de meerderheid van zijn Vlaamse klasgenootjes. Dit is geen overdrijving, dit is de realiteit. Niet enkel voor mij, maar voor vele ouders van Marokkaanse origine. Dat de Minister juist dit gebruikt en hiermee bewust etnisch culturele minderheden viseert en in een slecht daglicht probeert te stellen doet ons al vrezen voor zijn beleid van de komende 5 jaar. Wetenschappelijk onderzoek spreekt trouwens zijn uitlatingen tegen. Volgens datzelfde nieuws en bij monde van, enerzijds een studente en anderzijds de directrice van het atheneum, zouden er enkele leerlingen zich hebben uitgeschreven, zijn er meisjes die door de druk uitgeoefend door de scholen hun hoofddoek móeten afzetten en zijn er een 25 tal die op dit moment nog weigeren hun hoofddoek af te zetten. Persoonlijk kan ik alleen maar de meisjes steunen en oproepen om voet bij stuk te houden en te blijven weigeren hun hoofddoek af te zetten. Hierdoor kan het protest en het debat zowel buiten als binnen de schoolmuren gevoerd worden. Ik besef ook dat de directie en de schoolstaf hen dit met alle mogelijke middelen op termijn onmogelijk zal maken door hen ofwel uit te sluiten uit de lessen of zelfs uit de school te zetten. Indien het zover komt, dan is het best dat de meisjes de eer aan zichzelf houden en zich en masse uitschrijven uit het Atheneum, zelfs al wil dat zeggen dat ze ergens anders naartoe moeten om daar hun hoofddoek af te zetten. Uit solidariteit zou eenieder die deze gang van zaken verwerpt en rechtvaardigheid en gelijkheid hoog in het vaandel draagt, meisje of jongen, hoofddoek dragend of niet, allochtoon of autochtoon, dit voorbeeld moeten volgen. Doel blijft om met zoveel mogelijk uit die school te vertrekken en zodoende toch een klap uit te delen aan deze instelling. Het is misschien niet een oplossing voor het probleem nu, maar wel een teken van zelfrespect en principe en tegelijk hoopgevend voor initiatieven die genomen zullen worden in de toekomst. Uiteraard dienen deze meisjes ook de volle steun van hun ouders, familie, vrienden en hun omgeving te genieten.
Of deze steunbetuiging en oproep gevolgd zal worden zal de toekomst uitwijzen. Ik maak mezelf ook niets wijs. Het blijven langs de andere kant ook minderjarige studenten, die in deze belangrijke beslissingen niet alleen staan. Betrokkenheid van de ouders en familie is aldus van zeer groot belang en niet enkel voor wat dit debat betreft. |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
| Donatie |
|---|
|
STEUN AEL
|