| Column | |||||
|---|---|---|---|---|---|
|
|||||
Home
 |
| De noodzaak van Arabisch Nationalisme in Europa |
|
|
| woensdag 05 augustus 2009 | |
|
Het belang van het Arabisch Nationalisme en socialisme (meer specifiek het Nasserisme genoemd naar Gamal Abdel Nasser) als een project van bevrijding van bezetting en kolonisatie is duidelijk en neemt toe in de Arabische wereld. Wat we bedoelen is dat het concept van Arabisch Nationalisme vandaag de dag veel breder is en het omvat stromingen en partijen in de Arabische wereld die de Arabische identiteit en eenheid nastreven. Hamas, Hizb’Allah en de Moslimbroeders zijn vandaag de dag leden van het Arabisch Nationaal Congres, een congres die notabene door Arabisch Nationalistische denkers en politici werd opgericht in 1990. Nationalisme als bevrijdingsideologie en socialisme als maatschappijproject is de enige weg voor eender welke maatschappij om gelijkheid en vrijheid te garanderen voor al haar burgers.Terwijl het belang en de noodzaak van een Arabisch Nationalistisch project in de Arabische wereld duidelijk is stellen velen zich de vraag of het al dan niet noodzakelijk is om Arabisch Nationalist te zijn in de diaspora. Als tweede generatie in België geboren Arabier, Marokkaan, geloof ik dat het de plicht is van elke etnisch culturele minderheid om Nationalist te zijn als het gaat over het behoud van de eigen identiteit en cultuur in een Europese migratiecontext. Voor mij is Arabisch Nationalisme meer dan enkel een bevrijdingsideologie voor mijn bezet Arabisch thuisland. Het is tevens mijn garantie ter behoud van de eigen identiteit , de eigen taal, cultuur en tradities uit te dragen en over te dragen naar mijn kinderen en mensen en kinderen van mijn eigen gemeenschap. In het licht van de anti-Arabische en Islamofobe sentimenten , de toenemende populariteit van de assimilatieretoriek in Europa dienen we meer dan ooit bewust te zijn van wie we zijn en waar we vandaan komen. Bovendien dienen we ook te kijken naar wat nu juist de redenen zijn waarom men in Europa alles op alles zet om etnisch culturele minderheden cuktureel te assimileren in plaats van culturele diversiteit te aanvaarden en te omarmen. Arabisch Nationalisme zorgt er voor dat mijn culturele, taalkundige en, nog belangrijker, politieke band met het thuisland behouden blijft. De Arabische beschaving en geschiedenis vertellen me wie ik ben en waar ik vandaan kom. Het is ook een zekerheid in de strijd tegen culturele assimilatie, daar het doel van culturele assimilatie er in bestaat om de band tussen de diaspora en het thuisland, de derde wereld, te doorknippen. Men kan opwerpen dat door een Internationalist te zijn men ook trouw blijft aan de strijd voor de derde wereld, maar een Internationalist zijn in de diaspora is niet voldoende. De Arabische component in dit verhaal is belangrijk en ook de meest logische keuze. Internationalisten zijn en blijven mijn kameraden en broeders uiteraard als het gaat om de strijd tegen het kapitalisme en imperialisme. Dit gezegd zijnde, Arabisch Nationalisme gaat ook om een duidelijke keuze maken in de politieke scheiding in deze wereld. Wij kiezen de kant van de onderdrukten, van het arme Zuiden tegen het rijke Noorden, van 75% van de wereldbevolking die slachtoffers zijn van een politiek en economisch systeem dat hen verstikt en in armoede bestendigt. Wij kiezen partij voor onze ouders, die gedwongen werden hun thuisland te verlaten, te ontvluchten, om een betere toekomst op te bouwen voor henzelf en hun kinderen. Wij keren hen onze rug niet toe. Nationalist zijn en blijven betekent dat we verbannen zijn om een menswaardig bestaan te genieten in onze landen van herkomst en dat we de strijd niet opgeven om deze gedwongen verbanning niet opgeven. Indien we de band verbreken betekent dit gewoon dat wij ontsnapt zijn uit een arme regio en vergeten zijn dat er daar nog miljoenen broeders en zusters vastzitten. Etnisch culturele minderheden, ik kan enkel spreken over d Arabische minderheden of zij die zichzelf als dusdanig definieren, moeten beseffen dat indien we in de val trappen van assimilatie in de Europese maatschappij, we tegelijk de boodschap geven dat culturele assimilatie, zelfs gedwongen, aanvaardbaar is en dat diversiteit in an sich problematisch is, tTenzij diversiteit beperkt blijft tot het niveau van hoe mooi exotisch bruin de ander is of de zoveelste couscous-avond of ramadan-markt. Het is onze taak om een gezonde vorm van Arabisch Nationalisme en andere Nationalismes aan te moedigen onder etnisch culturele minderheden en zodoende Europa confronteren met haar diverse maatschappij. Enkel op deze manier zullen ze het leren accepteren, respecteren en als iets natuurlijks beschouwen, iets dat verder reikt dan enkel en alleen maar de kleur van je huid of welke god je aanbidt. Er is geen enkele tegenstrijdigheid tussen enerzijds een burger te zijn van Europa en trouw te blijven aan je historische, culturele en religieuze achtergrond. Als persoon en AEL als beweging zijn we jarenlang beschuldigd geweest van sectarisme en segregationisme terwijl het beleid van structurele uitsluiting en het racisme in Europa juist gezorgd heeft dat minderheden opgesloten werden in getto’s en enkel ongelijkheid in plaats van gelijkheid ervoeren. Zowel op de tewerkstellingsmarkt als op onderwijs en huisvesting werden en worden minderheden nog steeds massaal uitgesloten. Zelfs zij die kiezen om toch te assimileren in de Europese samenleving worden uitgesloten omdat assimilatie je geen enkele garantie biedt als het gaat om de strijd tegen racisme. Racisme weet je steeds te vinden. Nationalisme geeft je wel de garantie om enerzijds je zelfrespect en zelfwaarde te herwinnen en tegelijk en assertieve houding aan te nemen tegen racisme en uitsluiting uit de maatschappij door politieke actie en mobilisatie in de strijd voor gelijkheid. Door mensen een duidelijk kader te geven waarin hun identiteit de ruggengraat vormt en tegelijk een open geest te houden voor andere culturen, talen en religies is de enige garantie voor maatschappelijke vrede in een diverse maatschappij. Europa heeft geen enkele andere keuze dan ons te aanvaarden zoals we zijn en hoe we onszelf kiezen te definiëren. Dit bereiken zal de hardste noot zijn om te kraken daar het inhoudt dat mensen bereid zullen moeten zijn om offers te leveren om de machtsverhoudingen om te buigen hand in hand met andere etnische minderheden en linkse autochtone activisten. Karim Hassoun Voorzitter AEL België |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
| Donatie |
|---|
|
STEUN AEL
|